Een ster voor Amber - Pers en Recensies
Het Belang van Limburg
Binnenkort ga ik hier weg. En dan zie je een nieuwe ster. Amber is ziek en gaat sterven. Zelf weet ze dat, maar voor haar vriend Robbe is de dood, ja, wat is de dood? Nooit meer samen spelen? Een donker kamertje waar Amber nooit meer uit mag komen? Amber neemt Robbe mee naar het venster en toont 'm de sterrenhemel. Het doodzieke meisje heeft een weg gevonden om haar bange vriendje nu al te troosten en dan ziet Robbe het ook. Kijk mama, zegt Robbe later, Zie je die ster naast de Grote Beer? Dat is Amber. De mooiste ster van allemaal.
'Een ster voor Amber' over de dood van een vriendje is een boekje van de Limburgse auteur Bart Demyttenaere en tekenaar Claude K. Dubois. Een boek voor alle mensen, zegt de achterflap, en dat klopt. Een korte verantwoording geeft volwassenen de kans te leren hoe je het vreselijke en het laffe van de dood aan nog ongekwetste kinderen kan vertellen. Maar in eerste instantie is dit boekje (een bewerking door Demyttenaere van een scenario van de Fransman Patrick Gilson) vooral voor kinderen (5 tot 8 jr) bedoeld. Naast dikke en, ongetwijfeld, verdienstelijke werken over hoe je kinderen met de dood moet laten omgaan, is dit een boekje dat kinderen zelf met de dood laat omgaan. Amber is ziek, heeft geen griep of koorts, Onze Amber heeft kanker, zegt de juf. En Amber gaat dood. Iedereen doet zijn best om Amber te genezen. Maar het helpt niet. De kanker is sterker dan alle dokters en verpleegsters samen.
Neen, ook dit boekje maakt de dood niet minder droevig, begrijpelijker of rechtvaardiger om aan kinderen te vertellen. Omdat geen enkel boek of boekje dat zal kunnen. Maar zoals poëzie vaak een vlucht en een redmiddel kan zijn voor volwassenenen, is 'Een ster voor Amber' dit voor kinderen. En het is een troost die werkt. Een flikkerend sterretje aan de hemel? Voor een 5-jarig meisje is het na het lezen van dit boekje nu haar oom die uit het leven werd weggesneden en van daar boven even knipoogt. Dag, zwaait ze dan. Met een glimlachje.
Rik Van Puymbroeck in Het Belang van Limburg van 2/11/2002
Vereniging Ouders van een overleden kind
Een schitterend prentenboek bedoeld voor kinderen in de leeftijd van 5 tot 8 jaar, maar als volwassene heb ik er ook echt van genoten.
Eenvoudige teksten met daarbij heel simpele, maar juist daarom zo verduidelijkende tekeningen. Het verhaal gaat over Robbe en over zijn klasgenootje en vriendinnetje Amber, die heel ziek is. Amber heeft kanker en als Robbe op een morgen weer bij haar aan de deur komt om haar op te halen voor school is ze niet thuis, maar in het ziekenhuis. De tekening van Robbe die heel verdrietig naar school loopt is volgens mij één van de beste in het hele boek. Hij draagt een zware last en op school vragen de klasgenootjes dan ook aan hem of hij soms pijn heeft, zo duidelijk is te zien dat hij zich niet goed voelt. Ontroerend om te lezen hoe de klasgenootjes van Amber omgaan met haar ziekzijn. Als de juf zegt dat je niet aan Amber hoort te vragen waarom ze nu een hoed draagt, geeft Amber zelf als duidelijk antwoord dat ze nu kaal is. Heel bijzonder zijn ook de gesprekken tussen Amber en Robbe over het feit dat Amber er straks niet meer zal zijn.
Achter in het boek zijn een aantal suggesties opgenomen over hoe je in een groep kunt werken met dit boek. (MDB)
Jeugdboekengids
Amber ligt in het ziekenhuis en heeft niet lang meer te leven. Ze vertelt aan haar vriendje Robin, die haar iedere dag trouw komt opzoeken, dat naast de Grote Beer binnenkort een klein sterretje zal verschijnen. Hij begrijpt niet wat ze bedoelt, maar wanneer het eenmaal zover is, heeft hij steun aan haar woorden. Gevoelig en integer wordt deze moeilijke fase van Amber en de mensen om haar heen verteld bij rustig gehouden schilderingen op bruin pakpapier. Daarnaast biedt de uitgave vier pagina’s achtergrondinformatie met handreikingen (door Hilde De Backer) hoe in een dergelijke situatie met kinderen die iemand verliezen / verloren hebben om te gaan. Vanaf 4 jaar tot zeker 10 jaar te gebruiken. AK
Pluizuit
Robbe en Amber zijn al heel lang dikke vrienden.
Als hij op een ochtend geconfronteerd wordt met het nieuws dat Amber ongeneeslijk ziek is, stort zijn wereld in.
Toch vindt hij de nodige moed om haar te troosten en samen een weg te banen doorheen het ziekteproces.
Elke dag bezoekt hij haar in het ziekenhuis.
Op een dag leest hij haar voor uit haar lievelingsboek over een kleine prins die van sterren houdt en kijken ze samen naar de sterren in de lucht.
”Naast Grote Beer staat nu nog geen blinkend sterretje”, zegt Amber, “maar binnenkort wel…”
Dit voorval zal Robbe later troost bieden bij het verwerken van Ambers dood.
Dit gevoelige prentenboek biedt troost aan allen die persoonlijk met de dood geconfronteerd worden, maar is even goed geschikt voor alle anderen die er ooit nog mee te maken zullen krijgen.
Het verhaal vertelt chronologisch, met veel details en de nodige emoties, het volledige proces van de ziekte tot de dood, dit vanuit een geloofwaardig kinderstandpunt. De figuren zijn goed uitgewerkt, tussen de volwassenen en de kinderen is een gezonde wisselwerking. Mooi om te lezen hoe kinderen volwassenen kunnen troosten.
Soms is het misschien net iets té didactisch of worden de trieste emoties net iets té expliciet gedemonstreerd, maar dat neem je erbij omdat de ware inhoud en stijl de bovenhand haalt.
De bruinige prenten passen perfect bij dit verhaal. Ze geven de aanwezige emoties alle kansen en vullen op die manier goed de tekst aan.
Tot slot besluit dit boek met tips voor volwassenen hoe ze kinderen kunnen begeleiden als ze geconfronteerd worden met de dood en hoe je concreet met dit boek kan werken in de klas of de groep. Deze tips zijn realistisch en goed onderbouwd. (Eric Vanthillo)
Biblion
Amber heeft kanker en zal binnenkort sterven. We maken haar laatste weken mee in het ziekenhuis: de dokters in het ziekenhuis vechten voor haar leven, de klas tekent en knutselt voor haar en Robbe, haar beste vriendje, komt haar dagelijks bezoeken. Wanneer zij op een avond samen door het raam naar buiten kijken, zien zij sterren aan de hemel verschijnen: Orion, Grote Beer en naast Grote Beer zal, volgens Amber, binnenkort een klein sterretje komen, net zoals in het verhaal van de kleine prins. Het gevoelig geschreven verhaal is geïllustreerd met aandoenlijke verftekeningen in bruinen en grijzen die enerzijds in grove penseelstreken zijn opgezet, maar anderzijds boordevol details zitten en in hun triestheid ook vrolijkheid en geborgenheid uitstralen. Het verhaal en de illustraties gaan heel zuiver in op gevoelens van jonge kinderen en ouders, dokters, leerkrachten. Dit vierkante prentenboek is opgezet volgens een goed doordachte regie vooraf, gebaseerd op ervaringen. Het boek bevat goede achtergrondinformatie voor gebruikers, waarbij ingegaan wordt op de meest voorkomende vragen en leeftijdgebonden reacties. Aansprekender dan 'De meest gestelde vragen over kinderen en de dood'* van Riet en Jan Fiddelaers-Jaspers. Voor thuis, ziekenhuis, school en kinderopvang. - Mart Seerden